dat die lewe nooit oor die groot goed gegaan het nie.
Dit was die koffie in die oggend.
Die lag in die kombuis.
’n Kind se arms om jou nek.
’n Hond wat wag by die deur.
’n Liedjie wat jou vir ’n oomblik terugvat
na ’n tyd toe alles nog eenvoudig gevoel het.
Ons jaag so baie na môre
dat ons vergeet om vandag raak te sien.
Want die waarheid is ...
ons kry nie een van hierdie dae terug nie.
So sê vandag vir iemand jy is lief vir hom.
Hou jou kind ’n bietjie langer vas.
Bel jou ma of pa.
Gaan sit langs jou vrou.
Lag harder.
Kyk op wanneer die son sak.
Want later, wanneer die huis stil geword het
en die mense wat jy liefhet nie meer daar is nie,
sal jy besef ...
Die grootste rykdom wat jy ooit gehad het,
was nie wat jy besit het nie.
Dit was die mense
wat saam met jou deur die lewe gestap het.
En miskien is dit al wat die lewe eintlik van ons vra:
Moenie so besig wees om te oorleef,
dat jy vergeet om te leef nie.
[Dankie, Rosetta Venter]