Elke oggend het klein Miertjie vroeg by die werk opgedaag en dadelik begin werk. Sy was produktief, georganiseerd en werklik gelukkig met haar werk. Haar werk was haar passie.
Haar baas, Leeu, het iets ongewoons opgemerk: Die mier het uitstekende werk gedoen sonder dat iemand toesig gehou het. Getrou, vlytig en hardwerkend - dis alles kenmerke wat hy aan die miertjie kon toeskryf.
“As sy soveel op haar eie kan produseer,” het Leeu gedink, “stel jou voor hoeveel meer sy met behoorlike bestuur kan produseer.”
Toe besluit Leeu om vir Kakkerlak te huur, wat jare se ondervinding in toesig gehad het en bekend was vir die skep van uitstekende verslae.
Kakkerlak se eerste besluit was om 'n tydopsporingstelsel vir Mier in te stel. Toe besef Kakkerlak dat hy 'n assistent sal benodig om te help met die voorbereiding van al die verslae. Hy huur toe vir Spinnekop om die lêers te bestuur, oproepe te monitor en die dokumentasie te organiseer.
Leeu was verheug oor al Kakkerlak se verslae. Hy het gevra dat Kakkerlak weekliks produksiekaarte, tendensanalises, die prestasiebord en weeklikse opsommings sal aanbied by die leierskapvergaderings wat spesifiek geskep is om Mier se produktiwiteit te bespreek.
Om dit alles te ondersteun, het Kakkerlak 'n nuwe rekenaar, 'n laserdrukker en projekbestuursagteware gekry om die nuwe IT-ondersteuningslessenaar te bestuur.
Intussen het Mier, wat eens vrolik en produktief was, uitgeput geraak deur al die papierwerk, vergaderings, inskrywings, vorms en verslae wat nou die meeste van haar dag in beslag geneem het. Administrasie het nou die hoofaktiwiteit van haar werkdag geword.
Gou het Leeu besluit dat dit tyd was om 'n nuwe leiersposisie te skep vir die departement waar Mier gewerk het. Hy het 'n kriek as departementsbestuurder aangestel.
Kriek se eerste besluit was om 'n nuwe kantoormat en 'n ergonomiese stoel te bestel. Toe het hy 'n skootrekenaar, 'n groter lessenaar en 'n uitvoerende assistent versoek saam met wie hy by sy vorige maatskappy gewerk het. Saam het hulle begin om 'n strategiese plan op te stel om werkvloei te optimaliseer, doeltreffendheid te verbeter, doelwitte te belyn, die begroting te bestuur en om aanspreeklikheid in Mier se departement te verhoog.
Teen hierdie punt het Mier nie meer haar werk geniet nie. Sy was gefrustreerd, moeg en het elke dag meer mismoedig geword. Sy het nie meer tyd gehad om haar werk tot die beste van haar vermoë te doen nie, want admin en liassering het die grootste deel van haar dag in beslag geneem.
Kriek het toe vir Leeu oortuig dat die maatskappy 'n volledige werksplekklimaatassessering nodig het. Nadat die departement se prestasie hersien is, het Leeu opgemerk dat Mier se area nie meer soveel produseer as voorheen nie.
So het hy vir Uil, 'n bekende konsultant, aangestel om 'n oudit uit te voer en oplossings aan te beveel.
Uil het drie maande in die kantoor deurgebring, almal ondervra, die prosesse ontleed, die data hersien en uiteindelik 'n massiewe verslag in verskeie volumes gelewer. Sy gevolgtrekking was eenvoudig:
“Daar is te veel werknemers in hierdie departement.”
Raai vir wie het Leeu eerste afgedank?
Vir Mier, natuurlik. Want volgens die finale verslag het sy “’n gebrek aan motivering” en “’n patroon van negatiewe werkplekgedrag” getoon.
[Dankie, Ann, vir die aanstuur]
