Uitreik: Plakkerskind

Ek deel 'n kamer met my pa, ma en boeties
die ryk mense noem ons die wit plakkerskamp
met hul groot karre bring hul pakke kos en klere
altyd mooi aangetrek en baie vriendelik
staan dan in 'n ry en wag ons beurt af
ons kinders sal opgewonde aan mekaar stamp.

Pappa kry nie werk nie
en mamma huil as ons slaap
dan dink ek aan die tannie
met die mooi klere
huil sy ook
is haar seuntjie ook af en toe honger
speel hy ook met plastiek gewere
ek hoor baie die woord "Armoede"
seker ons bont klere en sinkplaathuisies
daar is dae wanneer ons lekker speel en lag
dan vergeet ek van die mooi, ryk tannie
tot op ‘n dag wanneer almal uit hul huisies skarrel en bondel.

Nou gaan ons weer in 'n lang ry wag
ek is hier gebore, en dit is al wat ek ken
hier is 'n hondjie
maar is almal se hond
by my is sy naam Jasper
ander roep hom anders.

My voete is kaal en vuil
want dit het my skoene gewen
ek is baie lief vir my twee boeties
al maak ons mekaar seer
pappa en mamma het ook vir ons baie van JESUS se LIEFDE geleer.

@tertius

[Geleen op FB]

Getuienis-uitreik:
Kontak Coen by: 082 821 0217 vir inligting.

Moedersdag: Gedig

Ma, toe ons klein was,

wou jy ons vashou op jou skoot

en jou liefde in ons oortjies fluister.

Maar ons het honde en maats

en sonlig buite gesien

en ons uit jou arms losgewikkel.

Nou kom ek terug soos die één melaatse

wat darem onthou het

voordat dit te laat was.

Ek het Ma lief, 

want ek wéét nou

die sonlig was nooit buite nie:

die sonlig was Ma. 

[Dankie, vir die deel, Ann]

Werkersdaggedig

gelukkige werkersdag

veral vir die wat vandag
steeds aan die gang is;
en vir die ander - wees dankbaar.
onthou jou werkers
is jou heel grootste bate -
behandel dit met dieselfde respek
as wat jy al die ander blinker bates hanteer.

[Laat ons Lindie van Gass se woorde op Werkersdag 2026 beaam.]

Mandjie Hoop: Kaalvoetkind-gedig

Mag jy altyd ’n kaalvoetkind
van Afrika bly
wat haar antwoorde by
die sonsondergang kry
en mag jou seëninge oor
jou neersak soos
’n laatmiddag-reën.
Mag die nagapies
jou drome veilig hou
en mag jy altyd
met jou voete plat
op die grond loop.
Mag die sonbesies
met die lied in
jou hart harmoniseer
en die bosveld altyd
jou toevlug wees.

-Kaalwoorde-

[Bron: Klik HIER]

A Christmas Letter from Jesus

When you look for me at Christmas, 

you won’t need a special star.
I’m no longer just in Bethlehem, 

I’m right here where you are.
You may not be aware of me 

amid the celebrations.
You’ll have to look beyond the stores 

and all the decorations.
But if you take a moment 

from your list of things to do,
To close your eyes and say a prayer, 

I’m waiting here for you.
You’re the one I want to be with. 

You’re the reason that I came!
And you’ll find me in the stillness
Where I’m whispering your name.

[Thank you, Rina, for sharing]

Gedig: Kruise langs mekaar

Elke huis het sy kruis,

’n las wat net die draer ken.
Ek dra myne, jy dra joune - nie omdat ons wil nie,
maar omdat dit ons s'n is.

Jy sou myne optel as jy kon,
ek sou joune dra as ek mag.
Maar ’n kruis pas net op een skouer,
en tog, loop ons langs mekaar,
tree vir tree,
jou sug is my gebed,
my las is jou fluistering in die nag.

Dis ligter so - nie omdat die kruis krimp nie,
maar omdat ons weet,
ons is nie alleen nie.

Jy bid vir my, ek bid vir jou,
want dis altyd makliker
om die hemel te storm
vir iemand anders se seer
as vir jou eie stukkend.

Maar miskien,
net miskien,
is dit presies waaroor vriendskap gaan -
nie om die kruis weg te vat nie,
maar om dit te sien,
te erken,
en saam te loop,
langs mekaar,
deur die stof,
tot by lig.

[Skrywer onbekend]

Gedig

"U wat lang afstande te voet afgelê het

in die bloedige somerson
oor stowwerige en gevaarlike paaie
van 'n dor en arm land;

U wat heeldag geskaaf en gesaag het
aan jukke vir osse
en planke vir tafels vir klante
wat soms ook vitterige was, dorpstimmerman;

U wat die houtkruis van skande gedra het
nadat hulle U met stokke geslaan het
en met die vuis en die gesel,
en U die ganse nag nooit kon rus nie;

kyk, Here, ek kom na U met my las
omdat ek moeg is van mense en
die vrees dat ek mag misluk,
en moeg is van wonder oor wat die moeite werd is,
en moeg is om alleen te dra - Help my! "

Uit: Die goeie sal lewe - I.L. de Villiers

Gedig: Die biddende hande

Die "hande in gebed gevou"

is meer as kuns - veel meer.

Dit is 'n sieleskepping;

'n offer tot die Heer ...

'n Meesterskeppingswerk is dit,

van liefde onbeperk;

simbool van onbaatsugtigheid -

dog onbekroonde werk.

Die hande ru, deur werk verweerd,

is 'n toonbeeld van die man

Wat in sy plig, sy roeping,

beantwoord aan Gods plan ...

En hy wat in die Heer se Naam

iets prysgee of selfs ly,

Sal in die "Hemelsaal van Roem"

met lof erkenning kry.

En wie kan sê met watter maat

word ons talent gemeet -

Wie in ons Hemelvader's oog

die grootste is? Wie weet?

[Helen Steiner Rice]

Gedig: Geen tyd

Ek het gekniel om te bid, 

maar soveel het my te doen gestaan, 

dus was dit van korte duur.

Ek moes my na my werkplek haas, 

anders kon dié aan wie ek iets skuld, 

my aangluur.
Derhalwe het ek gekniel,

gou 'n gebed gedoen; 

en vinnig van my knieë opgestaan.

My Christelike plig was tog nou nagekom, 

so my siel kon in rustigheid weer voortbestaan.
Die ganse dag het die tyd ontbreek 

om 'n woord van bemoediging teenoor iemand te spreek.

Geen tyd is gemaak om met vriende oor Christus te praat - 

hulle kon met my die draak steek.
Geen tyd, geen tyd, te veel om te doen, 

dit was my voortdurende klaaglied
Geen tyd afgestaan aan siele in nood, 

maar eindelik baie tyd: 

dít wat die dood aan my bied.

Met neergeslane oë het ek voor die Here verskyn

en daar moes ek staan en bewe,
Want in Sy hand het God 'n boek gehad: 

dit was die Boek van die Lewe.

"Jou naam verskyn nie in my Boek nie," sê God toe Hy met my spreek,
"Ek wou dit op 'n keer neerskryf, maar die tyd daarvoor het ontbreek".

('n Variasie op verlede week se TYD-gedig. Klik HIER om dit weer te lees!)

Terugflits: Gedig - Tyd

Ek kniel en bid, maar nie te lank

Want daar is soveel te doen

Ek moet my jaas want pligte wag

te veel om op te noem.

Ek prewel 'n paar woorde gou,

Spring van my knieë op

My plig as Christen het ek gedoen,

My hart kan rustig klop.

Dwarsdeur die dag was daar geen tyd

'n Trooswoord uit te spreek;

En om van Christus te getuig

Het my gans ontbreek.

"GEEN TYD, GEEN TYD, te veel te doen

Dit laat ek steeds versteen.

Geen tyd oor armes te ontferm

Toe breek my sterfdag aan.

En toe ek voor Gods troon verskyn

En skuldig staan en bewe

Sien ek die Groot Boek in sy hand

Die Boek van Eewge Lewe.

God blaai daar in sy Boek en sê:

"Jou naam staan hier nie in nie.

Ek wou dit eenmaal hierin skryf,

Maar kon die TYD nie vind nie.

[Uit: Dorstfontein NG Gemeente Dutoitspan Maandblad Oktober 1986]

Think about it: Be that ONE today

One tree can start a forest.
One smile can begin a friendship;
One hand can lift a soul;
One word can frame the goal;
One candle can wipe out darkness;
One laugh can conquer gloom;
One hope can raise your spirits;
One touch can show you care;
One life can make the difference,
BE THAT ONE TODAY.

[Unknown]

Gedig: En as hulle jou nie meer liefhet nie ...

En as hulle jou nie meer liefhet nie ...

Daar kom ’n dag

wanneer jy nie meer in hul oë sal glim nie. 

Wanneer jou naam nie meer ’n sagte heimwee bring nie,

maar ’n stilte.

’n Afdraai in hul pad.

En jy sal wonder ...

Was ek te veel?

Te min?

Te hard, te sag, te reg, te verkeerd?

Maar hoor my nou:

Jy was nie gemaak om jou waarde te soek in 

hande wat jou laat val nie.

Jou lig is nie minder net omdat iemand anders 

hul oë toeknyp.

Liefde wat wegstap,

maak plek vir liefde wat sal bly.

Die regte harte sal jou vind 

harte wat nie net jou glimlag liefhet nie,

maar ook jou stiltes,

jou foute,

jou groei.

Jy hoef nie kleiner te wees

om gehou te word nie.

Jy hoef nie anders te wees

om waardevol te wees nie.

Jy is genoeg.

Meer as genoeg.

En jy sal weer liefgehê word 

nie ondanks jou krake nie,

maar juis daardeur.

©annelie janse van rensburg 

© Outeursreg voorbehou. Mag gedeel word met erkenning – nie herskryf of as eie gebruik. 

Klik HIER vir die oorspronklike weergawe. 

[Aangestuur deur Rosetta Venter]

'n Gedig vir Woensdag: Vir 'n pepermossie

Voortaan sal ek winterskemer
Vleilangs loop
En droë takkies

van geraamte struike stroop

Die wilgers sal gekruisig
Aan die hemel hang
En ek sal, dood menslik
Na jou terug verlang

Soos na die somer se rinkink
Van vinke in palmiete
En die onbeholpe liefde
Van wildeganse tussen riete

Voortaan sal ek winterskemer
Vleilangs loop
En droë takkies

van geraamte struike stroop

-Willie van der Merwe-

[Dankie, Liz, vir die aanstuur van vreugde. Klik HIER vir die gedig.] 

Psalm 23 soos deur Lina Spies verwoord

1. Die Here is my herder en bewaarder:
ek kom niks kort nie; daar is niks wat my ontbreek.
In groene weiveld en by stille water
laat Hy my uitrus in ‘n bar en dorre streek.
Die steiltes ken Hy en die skerpste draaie:
Hy rig my altyd op die regte paaie.

2. Nie een sal U ooit van u skaap berowe:
U is by my in diep en donker klowe.
Wanneer ek afdwaal, haak u staf my nader
en met u stok verdryf U die gevare.
By U is ek beveilig en geborge:
Bevry is ek van vrese en van sorge.

3. U dek in my teenwoordigheid ‘n tafel:
My vyande kyk toe en staan verslae!
U vul my beker, voed my en verheug my;
u goedheid volg my al my lewensdae.
Ek ken u liefde en u gunsbetoning
en bly ‘n leeftyd, Here, in u woning.

[Geleen by Bybelskool klik HIER] 

Poem: No perfect church

I think that I shall never see
A church that’s all it ought to be;
A church whose members never stray
Beyond the strait and narrow way;
A church that has no empty pews,
Where all the people pay their dues;
A church whose members always sing
And flock to church when bells do ring.

Where gossips never peddle lies,

Or make complaints or critize,
Where all are always sweet and kind,
And all to others faults are blind.
Such perfect churches there may be,
But none of them are known to me.
But still we’ll work and pray and plan
To make our own the best we can.

[Unknown]

He chose love

He knew.
And still, He chose love.

 
He knew one would betray,
another would deny,
the rest would scatter.
But still -
He stayed.

He broke bread with them.
He washed their feet.
He called them “friends.”

He stayed when He could have walked away.
He served when He could have withdrawn.
He spoke peace in a room full of hearts that would soon falter.

Because grace,
was never about their faithfulness—
but His.

And that night,
in the quiet breaking of bread,
He showed them what mercy looked like.

In that upper room,
grace whispered louder than failure ever could.

Not in thunder.
Not in judgment.
But in staying.

[Dankie, Marguerite, vir die aanstuur. Waardeer dit opreg.]  

This poem is written so beautifully

How Can You " SM_LE " Without " I " ?
How Can You Be " F_NE " Without " I " ?
How Can You " W_SH " Without " I " ?
How Can You Be "N_CE " Without " I " ?
How Can You Be a
" FAM_LY " Or *" RELAT_VE "
Without " I " ?
How Can You Be a " FR_END " Without " I " ?
So " I " Am Very Important!

But How Can I Achieve " S_CCESS " Without " U " ?
How Can I " LA_GH " Without " U "?
How Can I Take A " C_P " of Tea Without " U " ?
How Can I Enjoy The " S_NSHINE " Without " U " ?
How Can I Have " F_N " Without " U " ?
And That Makes " U " Also Important As " I "


Therefore humans ( U & I ) = WE need one another in life to be happy, work together and achieve greater things. Let's propagate positivity and shun negativity.
U and I can make this world a better place.
Let's start all over again in 2025.

[Thank you, Rosetta!]

Poem: Little Things in Life

Too often we don't realize what we have until it is gone;
Too often we wait too late to say
"I'm sorry - I was wrong"

Sometimes it seems we hurt the ones
we hold dearest to our hearts;
And we allow foolish things
to tear our lives apart

Far too many times we let
unimportant things into our minds;
And then it's usually too late
to see what made us blind

So be sure that you let people know
how much they mean to you;
Take that time to say the words
before your time is through

Be sure that you appreciate
everything you've got
And be thankful for the little things
in life that mean a lot

by Regina Riggs

“What If God Should Go On Strike?”

“How good it is that God above has never gone on strike
Because He was not treated fair in things He didn’t like.
If only once He’d given up and said, “That’s it, I’m through,”
“I’ve had enough of thee on earth, so this is what I’ll do.”

“I’ll give my orders to the sun, cut off the heat supply,
And to the moon give no more light and run the oceans dry.
Then just to make things really tough and put the pressure on,
Turn off the vital oxygen till every breath is gone.”

You know He would be justified, if fairness were the game.
For no one has been more abused or met with more disdain
Than God, and yet he carries on, supplying you and me
With all the favors of His grace, and everything for free.

Men say they want a better deal, and so on strike they go,
But what a deal we’ve given God to whom all things we owe.
We don’t care who we hurt to gain the things we like,
But what a mess we’d all be in if God should go on strike.”

[Walt Huntley]

Dear friends, let us seriously “think” about the words in this poem, and then humbly bow, being thankful for "every perfect gift" that comes from God, the Father.

Dust If You Must

Dust if you must, but wouldn't it be better
To paint a picture, or write a letter,
Bake a cake, or plant a seed;
Ponder the difference between want and need?

Dust if you must, but there's not much time,
With rivers to swim, and mountains to climb;
Music to hear, and books to read;
Friends to cherish, and life to lead.

Dust if you must, but the world's out there
With the sun in your eyes, and the wind in your hair;
A flutter of snow, a shower of rain,
This day will not come around again.

Dust if you must, but bear in mind,
Old age will come and it's not kind.
And when you go (and go you must)
You, yourself, will make more dust.

Rose Milligan

[Thank you, Liz.]