wou jy ons vashou op jou skoot
en jou liefde in ons oortjies fluister.
Maar ons het honde en maats
en sonlig buite gesien
en ons uit jou arms losgewikkel.
Nou kom ek terug soos die één melaatse
wat darem onthou het
voordat dit te laat was.
Ek het Ma lief,
want ek wéét nou
die sonlig was nooit buite nie:
die sonlig was Ma.
[Dankie, vir die deel, Ann]