Terugblik: Ds. Christiaan Rudolph Kotze

Ds. Christiaan Rudolph Kotze is in Januarie 1881 op Piketberg gebore. 

As sewentienjarige seun het hy aan die Anglo-Boere-oorlog deelgeneem en in 1900 gewond, gevange geneem en na St. Helena. gestuur alwaar hy besluit het om predikant te word. 

Hy is in 1910 gelegitimeer as leraar van Salisbury. 

In 1916 het hy ‘n beroep na Dutoitspan aanvaar en na twee jaar een na Tarkastad. Ds. Kotzé het van  21 April 1916 - 16 November 1918 in die gemeente gearbei.

In 1921 is hy na Heidelberg (Kaap) waar hy werksaam was totdat hy in 1929 ‘n beroep na Rietfontein aangeneem het. Eindelik is hy in 1934 na die gemeente Bloemfontein waar hy werksaam was tot 1947, toe hy sy emeritaat aanvaar het. 

As lid van talle kerklike kommissies en as Vrystaatse medewerker van Die Kerkbode het hy ‘n belangrike rol in die kerklike lewe van Suid-Afrika gespeel. Tereg is hy beskrywe as “die man met die profetiese blik, die helder stem en die suiwer stempel, die man van koers en vaste rigting, die man van staal met die teer gemoed en ware priesterhart.” 

Hierdie stoere kerkleier is op Kersmôre 1950 oorlede.

[Bron: HIER]

Terugflits: Die belofte van 'n krygsgevangene aan die Here

KOTZÉ, JACOBUS CORNELIUS GI­DE­ON (KOLIE) (1891–1979). 

’n Krygs­ge­vangene belowe aan God dat, as Hy sy siek vrou en seun sou spaar, hy die seuntjie aan die Here sou teruggee. Die seuntjie was Kolie Kotzé.

Met sy geboorte – dit was in die Anglo-Boereoorlog tyd was sy moeder uiters siek en vir die lewe van die seuntjie was daar weinig hoop. Toe sy vader in die tronk op Calvinia, waar hy weens die oorlogsomstandighede verkeer het, hierdie tyding kry, kniel hy daar neer om die gelofte te maak dat hy, as die Here hierdie eersgeborene van hom en sy eggenote tot die evangeliebediening sou roep, alles in sy vermoë sou doen om dit vir hom moontlik te maak om hom daarvoor te laat bekwaam.

Weens die beperkte onderwysgeriewe in die Noordweste van die dae word die seun byna 14 jaar oud voordat hy kan begin skoolgaan, maar toe reeds leef daar in sy hart die oortuiging dat die Here hom na die kansel roep. Hy vorder fluks en in weerwil van die erg moeilike omstandighede doen sy vader sy gelofte gestand deur sy enigste kind na die Jongenshoërskool op Stellenbosch te stuur.

Koli het sy teologiese studie op Stellenbosch voltooi, en hy word in 1928 gelegitimeer en word daarna hulpprediker op Bredasdorp.

 

Hy word volwaardige leraar op 25 Mei 1929 te Stanford. Vandaar is hy na Charl Cilliers en na Roodepoort in 1936. Later dien hy in die Transvaalse NG Kerk* as spesiale evangelisasie-prediker. Die Groote Kerk in Pretoria ondersteun hom terwyl hy in 1946 te Princeton in die VSA verder studeer. Die titel van sy doktorale tesis, The Divine Charge to the Christian in the Church, bevestig sy voorliefde vir evangelisasie*. 

Hy word later sekretaris van evangelisa­sie in die Kaapse Kerk, aanvaar in 1955 ’n beroep na Woodstock en word later in dié jaar na die Teologiese Kweekskool* beroep. Kotzé se beroep na die Kweekskool was vir baie ’n verrassing, maar hy het hom bewys as ’n praktiese teoloog en leermeester soos min. 

In die laaste paar jaar van sy vol en ryke lewe word hy die vader van Transwêreldradio (TWR), later Radiokansel in Suider-Afrika en byna tot sy dood behartig hy die onderneming se program, “Stuur U Lig.” Hy was tot sy dood hulle erepresident. 

Einde 1969 tree hy af, maar toe doen hy nog ‘n paar jaar lank met onversaagde ywer evangelisasie spreekkamerwerk in Kimberley (hospitaalleraar) waar hy ook vir die skoling van kerkraadslede en ander gelowiges verantwoordelik is en jaarliks ‘n predikantekursus reël, aan die Wes-Rand. 

Treffend is daar later van hom gesê dat hy uit sy passie vir siele en deur die Heilige Gees gedryf, “net Jesus Christus gelewe en verkondig het en dat hy ‘n sonderlinge liefdebode van die reddende genade van God” was.

[Klik HIER en HIERvir die oorspronklike berigte.]

Van die ouer gemeentelede sal onthou dat prof. Kolie, soos hy algemeen bekend was, dikwels in Dutoitspan-gemeente gepreek het, ook betrokke was by die skoling van die kerkraadslede in Dutoitspan en as hospitaalleraar sy voetspore ook in Kimberley gelos het.