Kantoorafsluitingsfunksie by Rooifontein

Foto's: Elsa Minne

Nuwe administratiewe aanstelling vir 2026

Dutoitspan het hulle kantoorafsluitingsfunksie Saterdag by Rooifontein gehou. 'n Ongenooide gas het homself tuisgemaak en die personeel so beïndruk met sy vriendelikheid, energieke en lewenslustige manier om homself in te werk by die funksie, dat hulle nie 'n ander keuse gehad het as om hom 'n pos aan te bied nie. Hulle hoop dat hy volgende jaar die Rooifontein-erediens sal bywoon en nie net die afsluitingsfunksies nie. Jy kan maar sê dat die man homself in 'n administratiewe pos ingeëekoring het. 

Foto's: Elsa Minne

Ontmoet ons personeel: Maans van Wyk

Maans is 'n mens wat nie wegskram van werk af nie. Vriendelik, met 'n glimlag op sy gesig, doen hy sy werk, ongeag seisoenuiterstes - die Noord-Kaap se koue winters wat jou hare laat regop staan word gebalanseer deur die ongelooflike stil hitte wat jou hare nat teen jou kop vasplak.

Goeie weer, slegte weer of siekte, Maans is altyd op sy pos.

'n Raakvatter wat kan vasvat. Vandag gaan ons die man 'n bietjie van nader leer ken. Wat laat sy hart klop?

Hier is n paar algemene vrae om die mens agter die motorwag beter te leer ken:

Vraag: Waar is jy gebore?

Maans: Ek is 'n Kimberliet in murg en been. Hier gebore en getoë.

Vraag: Wat was jou lekkerste vak op skool en hoekom het jy daarvan gehou?

Maans: Wiskunde was my gunstelingvak en my punte het die stelling beaam.

Vraag: Het jy enige sport gedoen? Watter sportsoorte pryk bo-aan jou lysie?

Maans: Ek het baie van sport gehou. Rugby, toutrek, langafstande (het 7 keer my Griekwa-kleure vir hierdie sport verwerf). Na skool het ek my energie in boks gekanaliseer.

Vraag: Die hoeveelste kind is jy?

Maans: Ons is ses kinders en ek is die tweede jongste. My suster is die enigste roos tussen ons vyf seuns. 

Vraag: Hou jy van tuinmaak? Hoekom?

Maans: Ek is mal oor tuinmaak en as ek die tuin skoonmaak, maak ek in dieselfde asem sommer my kop ook skoon. Ek hou van 'n netjiese tuin. Mense wat sê dat tuinmaak terapeuties is, slaan die spyker op sy kop.

Vraag: Waar het jy jou vrou ontmoet?

Maans: Ek het vir Anna in Port Elizabeth ontmoet - die stad wat bekend is vir sy vriendelike mense.

Vraag: Wat dink jy is die slegste eienskap van die mens?

Maans: Ek hou nie van mense wat skinder nie. 'n Mens wat skinder sal selde daardie selfde storie voor die persoon onder bespreking herhaal. Om mense af te kraak, val vir my in dieselfde katagorie as skinder. Ons wil goeie gesindhede bou en uitreik na ander mense, dan mag skinder en afkraak nie deel van ons woordeskat wees nie.

Vraag: Jy het al dwarsdeur die nag basaargoed opgepas, veral as die basaar oorkant die Game-winkelsentrum gehou word. Hoe het jy dit ervaar? Was dit gevaarlik? Sal jy dit weer doen en hoekom?

Maans: Ek geniet dit om só betrokke te wees by die basaar en deurnag oppaswerk te doen. Ek doen dit al vir 24 jaar. Ek geniet dit om met die mense geselsies aan te knoop en ook te help waar my hulp benodig word. Nie een keer het ek bedreigd gevoel terwyl ek deurnag waggehou het nie. 

'n Mens besef die waarde van 'n motorwag as jy met 'n geruste hart in die kerk wil sit of inkopies wil doen. 'n Motorwag is in vandag se lewe 'n belangrike aspek vir jou veiligheid. Dit is seker een van die ondankbaarste werke en met al die afjakke wat hulle moet aanhoor, moet hulle 'n dik genoeg vel hê om dit te kan absorbeer.  

Met misdaad wat hoogty vier, is dit so belangrik dat 'n mens iemand het wat na jou kar kan kyk, wat vir jou kan help as jy 'n pap motorband het of te veel pakkies. Hierdie mense werk in moeilike omstandighede, dikwels met moeilike klante wat hulle saam met die slegte weer moet trotseer. Karwagte is en was nog altyd bedagsaam maak nie saak of hul skroei in die son of natreën nie. Ons moet gerus karwagte se werk meer respekteer. 

In kort is hierdie 'n kykie in die man se lewe wat jy elke Sondag met 'n glimlag voor die kerk aantref.

Ontmoet ons personeel: Anna van Wyk

Anna van Wyk, lidmaat van die gemeente vir meer as 20 jaar, is die afgelope 7 jaar Dutoitspan se koster.

Anna is gebore en getoë in Cradock. Sy het later die Oos-Kaap verruil vir die Noord-Kaap - 'n landstreek wat bekend is vir sy vriendelike mense en hartsmense. Sy is 'n Kimberliet sedert 1995 en op 17 Januarie 2000 haak sy en Maans die knoop deur. 

Anna is 'n familiemens en haar grootste vreugde is om elke oggend vir haar kind môre te kan sê en hom te sien - 'n voorreg wat baie ouers nie het nie. Daar is soveel ouers wat elke dag met die wete wakker word dat hulle kinders en kleinkinders oorsee is en die realiteit is dat hulle mekaar net een maal 'n jaar of drie sien. 

'Hier is n paar algemene vrae om die mens agter die kosterwerk beter te leer ken:

Vraag: Watter gedeelte in die Bybel spreek direk tot jou hart?

Anna: Psalm 23 is my groot gunsteling.

Vraag: Watter kossoort staan heel boaan jou lysie van gunstelinge?

Anna: Met lasagne kan jy my onder 'n wip vang.

Vraag: Watter karaktereienskap in mense is vir jou onaanvaarbaar en kan jy nie mee vrede maak nie?

Anna: Mense wat oneerlik is en wat vir jou in jou oë kyk, terwyl hulle vir jou jok.

Vraag: Wat is jou gunstelingkleur?

Anna: Ek hou van swart.

Vraag: Wat is jou stokperdjie?

Anna: Ek is baie lief vir naaldwerk en het klere gemaak voordat ek met die kosterwerk begin het. Ek was agt jaar oud toe ek my eerste rok gemaak het - natuurlik vir myself. Van daardie dag af  het ek besef dat 'n mens vlerke aan jou drome kan gee met naald en gare. My tannie het vir my die naaldwerkdeur oopgemaak. Nou is daar nie meer so baie vrye tyd beskikbaar vir hierdie passie in my lewe nie. 

Vraag: Lees jy graag en wat is jou gunsteling genre?
Anna: Ek hou van romanse - die ou mense het altyd van liefdesverhale gepraat. Daar is só baie moeilikheid en swaarkry in die lewe, dat hierdie genre 'n teenvoeter bied teen die swaar waarvan ons elke dag in die koerante lees en oor die TV hoor. Met elke storie word die leser bederf met hoop en verwagting. 'n Mens lees die boek met die verwagting en die hoop dat alle probleme wat die karakters beleef, oorkom en opgelos sal word. Anders as in die regte lewe waar probleme so dikwels tot mense se ondergang lei.  

Vraag: Watter tipe musiek roer jou hartsnare?

Anna: Ek hou van country musiek en Don Williams se musiek is my groot gunsteling.

Vraag: Wat is die lekkerste deel van jou werk?

Anna: Om ander te kan help.

Vraag: Die wêreld soos dit vandag daar uitsien, is goed deurmekaar. Watter gedagte wil jy by die leser los wat hierdie gesprek gelees het?

Anna: Ons as mens, kan nie sonder God lewe nie en dit moet ons doel wees om elke dag nader en nader aan Hom te probeer leef.  

'n Vinnige voëlvlug oor die mens wat die kosterspos beman en wat altyd bereid is om die ekstra myl te loop.

Ontmoet ons personeel: Elsa Minne

Elsa Minne is 'n Dutoitspanner in murg en been. Iemand wat meer as 50 jaar deel van die gemeente is, baie predikante sien kom en gaan het en die gemeente in al die stadiums van menswees ervaar het. Van 'n kind in die Sondagskool en Kinderkrans tot by saakgelastigde.

Elsa is 'n doop- en belydende lidmaat van Dutoitspan vanaf 1970. Sy is in hierdie gemeente aangeneem en voorgestel, twee van haar kinders is hier gedoop en al drie het belydenis van geloof in Dutoitspan afgelê.    

Sy was aktief betrokke by verskeie diensgroepe van die gemeente onder andere die jeug (Kinderkransleidster), Vrouediens (groepleidster) en die kategese. Wanneer daar 'n helpende hand benodig is, hoef hulle nie ver te gesoek het nie. Betrokkenheid was en is deel van haar woordeskat. By Ons Huis, die tehuis vir bejaardes, het sy die winkel op wiele beman totdat haar man siek geword het. Sy is vir die laaste ses jaar Ons Huis se ouderling.

Elsa: "Ek word aangestel as koster van 1 November 2007 tot en met die einde Desember 2017. Dit was seker die beste 10 jaar in my lewe waar ek saam met die mooiste kinders van die Here kon werk. Dit was ’n groeitydperk in my lewe - geestelik sowel as my menswees. Oom Schalk Pienaar, my rolmodel, was die een wat my staande gehou het in my werk."

Elsa neem as skriba waar tot 28 Februarie 2018, waarna sy op 1 Maart 2018 as skriba aangestel is. Die besluit om die skribapos te aanvaar, was nie 'n maklike besluit nie. Die belangrikste rede was dat sy haar kosterwerk baie geniet het en die gedagte dat sy dit vir die vier mure van 'n kantoor moes verruil, was nie só aanvaarbaar nie. Sy het baie gebid en gehuil oor die pos tot die dag wat die Here vir haar gewys het dat sy dit kan doen. Van daardie oomblik af  het sy nog nie een dag teruggekyk en gewonder hoekom sy hier is nie. Elke dag bring nuwe uitdagings wat aangepak moet word. 

Hierdie werk het nou vir haar 'n passie geword wat sy vir niks sal wil verruil nie. Sy kom elke dag met ‘n lied in haar hart werk toe. Hierdie gesindheid kan duidelik in haar lewensmotto's gesien word. 

Elsa glo dat dit wat jy aanpak, moet jy voluit doen en klaarmaak. Almal wat al 'n e-pos van haar gekry het, weet dat haar uitgangspunt is dat wat jy met geesdrif doen, doen jy sonder moeite!  

Elsa is ook 'n ywerige leser, Christelike fiksie is bo-aan haar lysie en haar gunstelingskrywer is Karin Kingsbury. 

Hartskos is kos wat 'n mens met 'n tikkie heimwee huis toe laat verlang en die kos wat aan Elsa se hart torring is rys en heerlike kerrie-afval.

In 'n neutedop is hierdie die mens wat Dutoitspan se kerkkantoor beman.

Personeelete by Mowhawk Spur

Op die foto van links na regs: Amelia Kock, Joe Frederics, ds. Ensie, Jannie Stroebel, Sarie le Roux, Elsa Minne en Anna van Wyk. En hierdie was nie net 'n gewone ete nie, maar vir 57,1% van die personeel was dit hulle verjaardagete!! 

Sarie, Jannie, Joe en Amelia, 'n mooi geseënde nuwe lewensjaar - mag julle die guns van die Here in jul lewens ervaar. Alles wat mooi en lieflik is, word julle toegebid. Hoop julle het jul spesiale dag en ete geniet. (Filippense 4:6,7)

Foto: Elsa Minne